EleRam Music... (سايت جامع موسيقي هاي ايراني)

موسيقي رپ را به دليل فرياد و لحن‌هايي كه در صداي خوانندگان است و از ته دلشان مي‌آيد و كار را كاملاً حسي مي‌كند و به دليل فضاي اعتراضي آن دوست دارد. ياسر با اسم خوانندگي و رپري «ياس» آهنگ‌هايش را به مخاطبانش ارائه مي‌كند. هم‌زمان با زلزله بم او آهنگي خواند كه بسيار مورد استقبال واقع شد. و به تازه گی آهنگی پاپ ـ رپ درباره بازیگر سریال نرگس به اسم((سی دی رو بشکن)) خوانده که در این چند ماهی که بدون هیچ تبلیغی بر روی اینترنت گذاشته شده نزدیک به دویست هزار دانلود فقط از اینترنت داسته و بسیار فراگیر شده است او در فكر جهاني كردن موسيقي‌اش است و اولين قدم‌هاي موفقش را هم برداشته است. رسول ترابي

چی شد تصمیم گرفتی درباره این موضوع خاص آهنگ بخونی؟

دلیل خاصی نداشت . من واقعا از ظلم هایی که در حق آن خانم می شد ناراحت بودم . در کار هنری برای رسیدن به جایگاهی که داری ٰباید خیلی زحمت بکشی. آن بازیگر هم سختی های زیادی کشیده که الان توانسته به این مرحله برسد. وقتی می دیدم که یک عده مردم بیکار و بی مسوولیت با تمامی قوا در پخش و تبلیغ آن CD کذایی تلاش می کنند واقعا غصه می خوردم به حال و روز دختری که در دنیای بازیگری آرزوهای زیادی داشته و الان به این سادگی به دلیل یک اشتباه خصوصی در حال نابود شدن است. من شنیده ام که تکثیر این سی دی یک چرخه چهار میلیارد تومانی داشته که واقعا باعث تاسف است . من با این آهنگ حتی مورد تهمت و انتقاد دوستان قرار گرفتم که از آب گل آلود برای مطرح کردن خودم ماهی گرفته ام ولی من قبلا هم ثابت کرده ام که در باره اعتقاداتم می خوانم . خواننده باید درد و مشکلات جامعه را تا جایی که می تواند فریاد بزند.

قبل از گفت‌وگو مي‌گفتي با خواننده‌هاي داخلي سبك رپ حال نمي‌كني. چرا؟

نه اين كه با موسيقي‌شان حال نكنم، اتفاقاً كارهايشان را گوش مي‌كنم، چون نوع كار و لهجه‌هايشان خوب است، ولي مهم حرف‌هايي است كه در آهنگ‌ها مطرح مي‌كنند كه متأسفانه واقعاً بچگانه است و حرف‌هاي درستي نمي‌زنند.

به همين دليل با خواننده‌هاي رپ داخلي كار نمي‌كني؟

دقيقاً به دليل همان نوع تفكر و زاويه ديد و گفتارشان در آهنگ‌هايشان است. الان آهنگ‌هاي رپ داخل را براي هر كسي بگذاري گوش كند، لبخند تمسخر و استهزا روي لبش مي‌آيد و اين واقعاً ناراحت‌كننده است. تنها دليلش هم به خاطر ذهنيات غلط خوانندگان از كلام موسيقي رپ است. درباره يك موضوع من از كارهاي خودم رضايت دارم، حداقلش كسي به حرف‌ها و آهنگ‌هاي من نخنديده است.

فكر مي‌كني، عدم جذابيت اين آهنگ‌ها به دليل همان فحش و توهين‌هاي مستقيم است؟

دقيقاً و البته بستگي به نوع فرهنگ دارد. در آمريكا حتي مي‌تواني ببيني كه در فيلم‌هايشان بدترين نوع اعتراض و فحش‌ها را به كار مي‌برند، بدون آن كه عكس‌العملي از آن طرف ببينند.‏ ولي همان آمريكايي و خارجي كه صاحب آن فرهنگ است و با فرهنگ اينجا هم آشنايي دارد، وقتي فحش ايراني مي‌شنود، خيلي زود عكس‌العمل نشان مي‌دهد. اين حرف را از روي تجربيات نزديك و رو در رو و محيطي كه داشته‌ام مي‌گويم. فرهنگ ما هنوز بر پايه حجب و حياست. ما موظفيم كه آن را رعايت كنيم. من اگر بخواهم حرفم را در موسيقي از طريق فحش دادن برسانم و جلب توجه كنم، صد درصد خانواده‌ها آن را گوش نمي‌كنند.

پس چه دليلي براي انجام آن است. الان طيف سني گوش دادن به موسيقي رپ در ايران زير بيست سال است، ولي وقتي مي‌گويي رپ موسيقي اعتراض است، پس قاعدتاً بايد سن بيست به بالا آن را گوش كنند، چون در آن سن است كه قابليت درك معني و مفهوم اين موسيقي و درك درست از واژه اعتراض تكامل مي‌يابد. متأسفانه موسيقي رپي كه خوانندگان اين نوع از موسيقي به بازار مي‌فرستند و ارائه مي‌كنند، علاوه بر اين كه هيچ اعتراضي را در خودش ندارد، باعث به وجود آمدن فضا و ذهنيت زشت و حرف‌هاي ركيك مي‌شود.

و در موسيقي ايران كه بيشتر كلام محور است اين موضوع خودش را بيشتر نشان مي‌دهد.

صد درصد‏ سرنوشت يك آهنگ و ريتم را كلام مشخص مي‌كند. البته من خودم هم در ابتدا از كارهايم راضي نبودم، ولي از پنج سال قبل كه به طور حرفه‌اي شروع به خواندن كردم، نوع شعر و خواندنم را تغيير دادم و سعي كردم موسيقي‌ام را طوري اجرا كنم كه در جمع‌هاي خانوادگي و رسمي هم بتوان گوش كرد، ضمن اين كه اعتراض را هم داشته باشد.

از بس كه من بد سرنوشتم

هر كس كه من دستش گرفتم

با خنجر محكم به پشم

لعنت به من‏ دوست بود يا دشمن

اما معما اينجاست كه

هركس از من باز كمك خواست

من، صد درصد هستم

ظاهراً علاقه زيادي به خواندن درباره مشكلات و معضلات انسان دوستانه داري، هم‌زمان با زلزله بم آهنگي خواندي، كه آن روزها از شبكه‌هاي مختلفي پخش شد.

كار خواننده، خواندن از مشكلات و بيان آنها و آگاهي دادن است. زماني كه زلزله بم اتفاق افتاد، اين آهنگ و ترانه نوشته و اجرا شد و همه لحظاتش درباره واقعيت‌هايي بود كه من به چشم خودم ديدم. نمي‌دانم آن دو پسر دوقلويي را كه پدرشان از زير آوار بيرون آورد و با دست‌هاي خودش دفنشان كرد ديدي يا نه؟ هزاران صحنه مشابه اين تصاوير من را بسيار تحت تأثير قرار داد و تصميم گرفتم كه به نوعي دين خودم را ادا كنم. من در بين آهنگ‌هايم هميشه سعي مي كنم مشكلات و معضلات جامعه را بگويم كه كمتر درباره‌اش حرفي زده شده است. قول مي‌دهم مشكلاتي كه من در زندگي‌ام دارم و تجربه كرده‌ام، مشكلات بسياري از انسان‌هاي اين سرزمين باشد.

بچه‌هاي معصوم توي خواب

كل خونه روي سر اونها شد خراب

ولي بابا از اون، جون سالم به در برد

بچه‌هاشو از زير خاك بيرون آورد

اونها رو با دست خودش دفن كرد

مثال مي‌زني؟

پدر من چند سالي است كه فوت كرده است و تمام بار خانواده بر دوش من است و اين عين حقيقت است كه شعر نوشتن و آهنگ خواندن خيلي از دردهاي من را بي‌اثر و كمتر مي‌كند. من در آهنگي كه چند وقت پيش خواندم، اين مشكلات را گفتم. ضمن اين كه تأكيد كردم مشكلات زندگي من به دليل فوت پدرم نبود. قبل از آن اتفاق هم اوضاع زندگي ما همين بود. ترجيع‌بند آهنگ هم اين طور بود كه: «بگم چه روزاي سختي رفت و سخت‌تر اومد/ پدر وقتي رفت غم از در اومد/ قبل فوت پدر من اوضاع همين بود/ مشكلات ما هميشه در كمين بود»

چرا شعر و آهنگ‌ها را هميشه خودت مي‌گويي؟

يك رپر چيزي را مي‌تواند بخواند كه خودش گفته باشد و چيزي كه خودت مي‌نويسي صد درصد حس و احساس بهتري دارد. اين اتفاق برعكس آهنگ‌هاي پاپ و سبك‌هاي ديگر است و از ويژگي‌هاي موسيقي رپ است.

ظاهراً با يك گروه آمريكايي هم آلبومي آماده‌ كرده‌اي كه به بازار خواهد آمد؟

همين طور است. آشنايي‌مان با هم از طريق همان خانم خبرنگار ايراني- آمريكايي به نام ندا سرمست بود كه كه براي تهيه فيلم مستندي به اسم «هيچ كس دشمن نيست» به ايران آمده بود. من بازيگر اصلي آن فيلم بودم كه در آن زندگي واقعي و رپر بودن و آهنگ‌هاي من به نمايش در مي‌آيد دفعه دومي او كه براي گفت‌وگو با من به ايران آمد، به همراهش يكي از قديمي‌ترين خوانندگان رپ ايراني به اسم ارشام كه به سبك گنگستر رپ مي‌خواند را به ايران آورد و قرار شد كه كار مشتركي با هم بخوانيم. اين آهنگ زماني كه ضبط شد، به آمريكا رفت و در آنجا هم شنيده شد و به اين وسيله با آن گروه آمريكايي آشنا شدم. آنها از كاليفرنيا به ايران آمدند و آهنگ‌ها را با هم در اينجا ضبط كرديم، ولي آهنگ‌ها به آنجا رفت كه از آنجا پخش شود كه به زودي اين اتفاق خواهد افتاد و آلبوم به اسم گروه آنها به بازار خواهد آمد.

از نتيجه كار راضي هستي؟

بالاخره آنها يك گروه حرفه‌اي رپ از كشوري كه اين سبك به آنجا تعلق دارد، هستند. در اين آلبوم، ايده‌هاي جالبي مطرح شد. مثلاً يكي از آنها به صورت موج‌هاي مختلف راديويي است كه هر كدام از خواننده‌ها با عوض شدن موج حرف‌هاي خودشان را از نقاط مختلف دنيا مي‌زنند و نظرات و اعتراضشان را به مشكلات مطرح مي‌كنند. در كل يك تراك و آهنگ بسته شده است كه همين‌طور ادامه دارد. در تراك‌هاي بعدي هم حرف‌هاي واقعي و اعتراضي اينچنيني وجود دارد كه از غم و بدبختي است. (مي‌خندد)

فكر نمي‌كني كمي به خودت و آهنگ‌هايت مغرور هستي؟

من واقع‌گرا هستم. اگر آهنگ‌هاي من بد بود، مردم هيچ وقت آنها را گوش نمي‌كردند. ده روزي كه در My Space با آدرس my space. COM/yaspersian عضو شده‌ام، بدون هيچ تبليغاتي بالای دویست هزار نفر تا به امروز آهنگ‌هايم را دانلود كرده‌اند و اين واقعاً براي من دوست‌داشتني و اميدواركننده است. چون مردم هزار و يك مشكلات و بدبختي دارند و فرصت گوش كردن به حرف‌هاي پوچ و بي‌معني را ندارند و ترجيح مي‌دهند وقتشان را براي چيزهاي بهتر صرف كنند. من حس مي‌كنم وقتي فرياد مي‌زنم، بعضي‌ها را از خواب بيدار مي‌كنم و با موسيقي‌ام تحت تأثير قرار مي‌دهم.

بسيار در عجبم، از اين مردم پست

از اين مردم، زنده كش مرده پرست

تا وقتي هستي، قدر نمي‌دونن

مي‌‌كشن و وقتي رفت، واسش لباس مشكي‌ مي‌پوشن

سر خاكش اشك مي‌ريزي كه چرا رفت

ولي اين ماجرا ادامه داره تا شب هفت

آريا ! كيا با ريا رفتن به اوج؟...

حقيقت تلخ مثل ته خيار

حرف من اگه بّده، تو برو بهتر رو بيار

(بهمن 85) آوازه خوان .کام

با تشکر فراوان از رسول ترابی Rasool@Avazehkhan.com

مرجع موسيقي ايراني (کليک کنيد)

اين وبلاگ به سايت موسيقي 57 منتقل شد